9. Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy Prawo lotnicze (druk nr 1721).
3 kadencja, 72 posiedzenie, 1 dzień (29.02.2000)
6 punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy Prawo lotnicze (druk nr 1721).
Poseł Karol Działoszyński:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność reprezentować stanowisko Klubu Parlamentarnego Unii Wolności wobec projektu z druku nr 1721, czyli Prawa lotniczego. Polska jest sygnatariuszem międzynarodowej konwencji lotniczej podpisanej 7 grudnia 1944 r. w Chicago i zobowiązana jest do prowadzenia kompleksowego nadzorowania bezpieczeństwa lotów. Zgodnie z tą konwencją Polska ma całkowite i wyłączne zwierzchnictwo nad przestrzenią powietrzną znajdującą się nad jej terytorium. Bezpieczny i prawidłowy rozwój międzynarodowego lotnictwa cywilnego wymaga, aby wszystkie operacje w lotnictwie cywilnym były prowadzone w oparciu o wspólne uzgodnienia, minimalne standardy operacyjne i techniczne. Związku z tym Polska jest zobowiązana do stworzenia i wdrożenia systemu, który w sposób zadowalający ułatwi wywiązywanie się z obowiązków i przyjęcie odpowiedzialności w zakresie tworzenia lotnictwa cywilnego i zarządzania nim w sposób prawidłowy i bezpieczny. Wdrożenie standardów międzynarodowych i praktyk zalecanych przez ICAO powinno być dokonane zgodnie z obowiązującym w danym kraju prawem. Pierwszym krokiem w kierunku wywiązania się ze swoich zobowiązań i przyjęcia odpowiedzialności jest wydanie ustawy Prawo lotnicze. Ten akt umożliwia opracowanie i opublikowanie przepisów o żegludze powietrznej zgodnych z przyjętymi wytycznymi zawartymi w aneksach do konwencji chicagowskiej oraz powołanie krajowego nadzoru lotniczego pod nazwą Urząd Lotnictwa Cywilnego. Akt ten winien też zawierać opis pełnomocnictw niezbędnych do zachowania zgodności z wytycznymi ICAO. Ponieważ obecne, stare Prawo lotnicze nie pozwala Polsce w pełni wywiązywać się ze swoich krajowych i międzynarodowych zobowiązań, niezbędna była jego zmiana, stąd też przedłożenie rządowe z druku nr 1721. Nowoczesne Prawo lotnicze jest nam też potrzebne dlatego, że dotychczas obowiązująca ustawa z 31 maja 1962 r. przestała dostarczać norm prawnych dostatecznych dla wykonywania postanowień konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym z omawianej poprzednio konwencji chicagowskiej, o czym wypowiedział się przewodniczący Rady Legislacyjnej przy prezesie Rady Ministrów w pismach z roku 1998, a co może w konsekwencji prowadzić do wątpliwości, czy stara ustawa jest zgodna z konstytucją obowiązującą obecnie w Polsce. Stare prawo lotnicze zostało też poważnie okrojone i zdeformowane innymi ustawami, wprowadzonymi w wyniku transformacji ustrojowej, jaka dokonała się w Polsce po roku 1989, w tym głównie przez ustawę o działalności gospodarczej, ustawę o działach gospodarki, ustawy samorządowe, wynikające z nich nowe obowiązki i uprawnienia organów samorządu terytorialnego. Stare prawo przestało też dostarczać norm prawnych dostatecznych do sprawnego wprowadzania do polskiego systemu prawnego nowoczesnych przepisów i technicznych norm bezpieczeństwa dla lotnictwa cywilnego, zgodnych ze standardami Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego oraz Unii Europejskiej. Ponieważ od pełnomocnictw przyznanych władzy lotniczej w dużym stopniu zależy skuteczne rozwiązywanie problemu bezpieczeństwa, muszą być one jednoznacznie ujęte w podstawowym prawodawstwie lotniczym i jego przepisach. Stąd też przedłożony przez rząd Jerzego Buzka projekt ustawy Prawo lotnicze. Moi przedmówcy omówili jego główne zalety, mowa była o Urzędzie Lotnictwa Cywilnego i o tym, jak to wpływa na dynamicznie rozwijający się sektor lotniczy w Polsce.
Ja chciałbym jeszcze dodać parę uwag co do pewnych dojrzanych przez nas słabości. Na rynku lotniczym w Polsce działa ok. 60 firm. Najbardziej dziwi nas podział lotnisk na lotniska użytku publicznego i prywatnego oraz zakaz wykonywania lotów komercyjnych z lotnisk prywatnych i uważamy, że podczas prac komisji należy to zmienić. Podział lotnisk jest może rzeczą dobrą, natomiast kłopotliwy jest podział kompetencji. Dyskusyjny jest również obowiązek koncesjonowania wszystkich usług lotniczych dotyczących gaszenia pożarów, oprysków w sytuacji, kiedy reguluje to certyfikacja, która zapewnia bezpieczeństwo; omówione jest to w art. 152 i dalszych artykułach nowej ustawy. Uważamy, że byłaby to zbyt duża ingerencja w życie gospodarcze, a polskie podmioty, które świadczą tego typu usługi, nie tylko w kraju, bo i w Grecji, Hiszpanii, Iranie, Chile, mają dobrą renomę i należy im jak najbardziej ułatwiać dalszy rozwój działalności w tym zakresie.
Podkreślano też pewne niezgodności z prawodawstwem Unii Europejskiej. Wydaje nam się, że są to rozbieżności dotyczące kwestii bardzo szczegółowych, dosyć drobnych i jeszcze ciągle omawianych w Brukseli w ramach dyskusji akcesyjnej. Art. 3 nowego prawa daje ministrowi odpowiednie narzędzia, aby wprowadzać prawodawstwo Unii Europejskiej do prawodawstwa polskiego. Jednym z mankamentów, który też należy usunąć w trakcie prac komisji, jest pominięcie w ustawie systemu rezerwacji miejsc w transporcie lotniczym przewozów pasażerskich. Wydaje się, że jest to bardzo ważny element, który należy rozważyć i przedyskutować w celu ułatwienia naszym pasażerom kontaktu z obcymi przewoźnikami i ułatwienia naszym przewoźnikom współpracy z innymi, rozwijającym się coraz dynamiczniej, przewoźnikami.
Konkludując. Ustawa jest potrzebna rynkowi i dlatego klub Unii Wolności wnosi o skierowanie powyższego projektu ustawy do prac w Komisji Transportu i Łączności. Dziękuję bardzo.
